gönderen HASAN KILAVUZ » 25 Oca 2009, 21:21
Makale yazari: HASAN KILAVUZ Tarih, gün ve saat : 14. 2005 21:58:10:
Pir Sultan Avusturalya’da
YAZAR: HASAN KILAVUZ
Anadolu toprakları binlerce yıl, bir çok uygarlıklara ve inançlara ev sahipliği yapmıştır. Bir çok evliyanın ve ocakzadelerin mekanları halen ziyaretgahtır.
Anadolu toprakları binlerce yıl, bir çok uygarlıklara ve inançlara ev sahipliği yapmıştır. Bir çok evliyanın ve ocakzadelerin mekanları halen ziyaretgahtır. Anadolu’daki bu topraklara kutsal topraklar diyoruz. Çünkü her karış toprağında pirlerine verdikleri ikrar için yolundan dünmeyen ve kıblesini insan yapan yüz binlerce serdengeçtiler yatıyor.
Anadolu’daki inançlar arasında, en çok kaç ve göçü yaşayan inanç mensuparı Kızıbaşlar, Aleviler olmuştur.
Verdikleri ikrardan dönmeyen bu yüce inanç mensubu Alevilerin, gittikleri her yerde kıbleleri insan olmuştur. Uzun bir uçak yolculuğundan sonra (22 saat), gecenin hayli ilerlemiş bir saatinde Meborn havaalanına geldik. Artık dünyanın bir başka ucundaydım. Orada mevsim kış olmasına karşın, havaalanının çıkış kapısında beni karşılayan Cemevi’nin değerli yöneticilerinin güleç yüzleri ve sıcak yürekleri bahar güneşi saçıyordu. Tüm nezaketleri ile gösterdikleri konukseverlik üzerimden uzun yol yorgunluğunu alıp götürmüştü.
Ertesi gün, konuğu olduğum ev sakinleri ile birlikte cemevinde bizi bekleyen canlarla tanışmaya gittim.
Etrafı çevrili geniş bir arsanın üzerinde kurulmuş cemevinin giriş kapısının solundaki, elinde sazıyla Pir Sultan anıtı adeta bizi karşılıyordu. O yüce Pir, 5 yüzyıl önce Kızılırmak boylarında ’gözcüydü’. Düşmana inat, bugün de dünyanın bir diğer ucundaki cemevinin önünde, yine elinde sazıyla ’gözcü’ olmaya devam ediyor. Yüzyıllardır verilen fetvalar, konulan yasakların gücü, onu Kızılbaş Aleviler’in gönlünden söküp atmaya yetmedi.
Cemevinin içi, Alevi inanç ve ibadetinin öngördüğü şekilde döşenmişti. Bütün etkinliklerin yapıldığı büyük bir salonun duvarlarında e yapımı tablolar asılı duruyor. Sahnenin tam ortasında duvar yağlı boya bir tabloyla süslenmişti.
Ressam Hasan Bağdaş’ın fırçasından çıkan bu tabloyu seyretmeye doyamadım. Sanatçı, ibadet eden bir derviş huzuru içerisinde bütün Alevi pirlerini ve ulularını resmettiği çalışmasında, çağımızın son ozanları Veysel’i ve Mahzuni’yi çizmeyi de ihmal etmemiş. Duvardaki bir başka resim, Seyid Nesimi’nin tablosu ise ressam Muzaffer Oruçoğlu’nun fırçasından tuvale aktarılmış. Cemevi’nin duvarları, Bağdaş ve Oruçoğlu gibi onlarca ressamın tablolarıyla doluydu. Cümlesinin elleri dert görmesin. ‹nancımızda onlar hep ibadet halinde kabul edilir.
Bundan 12 sene önce bedenlerini Madımak’ta bırakıp aramızdan ayrılanların ruhları, Avusturalya’daki bütün cemevlerinde birer çıra gibi yanıp, karanlığı parçalıyor, etrafa aydınlık saçıyor. Avusturalya’daki Aleviler, her yıl 2 Temmuz geldiğinde cemevleri çevresinde toplanıp, anma etkinlikeri yapıyorlar. Bu duyarlılığın verdiği cesaret ve bilinç Sidney’dekiler başta olmak üzere bütün Aleviler’i tek ses yaptı ve Sivas katliamında parmağı olan Temel Karamollaoğlu’nun vereceği konferansları iptal ettirdiler.
Melborn, Dandennong, Mildura ve Sidney’de gördümki, Aleviler inançlarını unutmuyor, her gittiği yere de taşımak istiyorlar. Bundan 40 sene önce bu kıtaya Anadolu’dan gelen değişik uluslardan insanlar ve çocukları bir çatı altında çalışıyorlar. Kürt kökenli Aleviler’in bir kısmı, oradaki Kürt derneklerinde çalışmaktadırlar. Ancak, karşılıklı iyi ve sıcak ilişkiler içerisindedirler. Birbirlerinin etkinliklerini destekleme ve karşılıklı ziyarette bulunma ortamı yaratılmıştır.
Burada Sarız, Koçgiri, Dersim, Erzincan Kürt Alevileri çoğunlukta olmasına karşın, Türkiye’nin her bölgesinden Alevi’ye rastlamak mümkündür.
Yoksul ve işsiz kalan Aleviler, atalarının yurtlarından kopup, başka diyarları yurt tuttular. ‹nançlarından ödün vermeden, özgürce yaşıyorlar oralarda. Maddi durumları da gayet iyi. Çocuklarının biyük bir kısmı eğitim almış, bir kısmı ise çoktan iş hayatına atılmış. ‹ngilizce’yi yeterince bilmemek birinci kuşağın işini biraz güçleştirmiş. Genç kuşak ise ‹ngilizce’ye son derce hakim ve doğdukları yerleri vatan kabul ediyorlar. Almanya’da olduğu gibi.
Cemevleri inanç boyutunda bütün hizmetleri sunmaya çalışıyor. Personel sıkıntısı Avrupa’daki derneklerimizde olduğu gibi orada da mevcut. Her yerde, kültürümüzü ve ibadetimizi gösterip gençlere öğretecek kadro bulunamayabiliyor. Tüm bunlara karşın yöneticiler olanakları zorlayarak semah ekipleri oluşturmuş, 12 hizmet görevini yerine getirecek elemanları yetiştirmişler. Gönüller bir olduktan sonra erkan yerine geliyor.
Hakk’a yürüyen bir can orada defin ediliyor. En uygunu da budur. Cenaze ve defin hizmetleri Aleviler’in kendilerine ait mekanlarında yerine getiriliyor.
Cemevlerinin yapılması kendi aralarındaki dayanışma ruhunu da geliştirmiş.
Melborn’da, post dedesi Mehmet Baba’nın yürüttüğü Abda Musa Cemi’nde salon gençlerle birlikte tıklım tıklımdı. Cemevi ile dayanışma için ayrılan 60 kurban yalnızca 6’sı kesi
Makale yazari: HASAN KILAVUZ Tarih, gün ve saat : 14. 2005 21:58:10:
Pir Sultan Avusturalya’da
YAZAR: HASAN KILAVUZ
Anadolu toprakları binlerce yıl, bir çok uygarlıklara ve inançlara ev sahipliği yapmıştır. Bir çok evliyanın ve ocakzadelerin mekanları halen ziyaretgahtır.
Anadolu toprakları binlerce yıl, bir çok uygarlıklara ve inançlara ev sahipliği yapmıştır. Bir çok evliyanın ve ocakzadelerin mekanları halen ziyaretgahtır. Anadolu’daki bu topraklara kutsal topraklar diyoruz. Çünkü her karış toprağında pirlerine verdikleri ikrar için yolundan dünmeyen ve kıblesini insan yapan yüz binlerce serdengeçtiler yatıyor.
Anadolu’daki inançlar arasında, en çok kaç ve göçü yaşayan inanç mensuparı Kızıbaşlar, Aleviler olmuştur.
Verdikleri ikrardan dönmeyen bu yüce inanç mensubu Alevilerin, gittikleri her yerde kıbleleri insan olmuştur. Uzun bir uçak yolculuğundan sonra (22 saat), gecenin hayli ilerlemiş bir saatinde Meborn havaalanına geldik. Artık dünyanın bir başka ucundaydım. Orada mevsim kış olmasına karşın, havaalanının çıkış kapısında beni karşılayan Cemevi’nin değerli yöneticilerinin güleç yüzleri ve sıcak yürekleri bahar güneşi saçıyordu. Tüm nezaketleri ile gösterdikleri konukseverlik üzerimden uzun yol yorgunluğunu alıp götürmüştü.
Ertesi gün, konuğu olduğum ev sakinleri ile birlikte cemevinde bizi bekleyen canlarla tanışmaya gittim.
Etrafı çevrili geniş bir arsanın üzerinde kurulmuş cemevinin giriş kapısının solundaki, elinde sazıyla Pir Sultan anıtı adeta bizi karşılıyordu. O yüce Pir, 5 yüzyıl önce Kızılırmak boylarında ’gözcüydü’. Düşmana inat, bugün de dünyanın bir diğer ucundaki cemevinin önünde, yine elinde sazıyla ’gözcü’ olmaya devam ediyor. Yüzyıllardır verilen fetvalar, konulan yasakların gücü, onu Kızılbaş Aleviler’in gönlünden söküp atmaya yetmedi.
Cemevinin içi, Alevi inanç ve ibadetinin öngördüğü şekilde döşenmişti. Bütün etkinliklerin yapıldığı büyük bir salonun duvarlarında e yapımı tablolar asılı duruyor. Sahnenin tam ortasında duvar yağlı boya bir tabloyla süslenmişti.
Ressam Hasan Bağdaş’ın fırçasından çıkan bu tabloyu seyretmeye doyamadım. Sanatçı, ibadet eden bir derviş huzuru içerisinde bütün Alevi pirlerini ve ulularını resmettiği çalışmasında, çağımızın son ozanları Veysel’i ve Mahzuni’yi çizmeyi de ihmal etmemiş. Duvardaki bir başka resim, Seyid Nesimi’nin tablosu ise ressam Muzaffer Oruçoğlu’nun fırçasından tuvale aktarılmış. Cemevi’nin duvarları, Bağdaş ve Oruçoğlu gibi onlarca ressamın tablolarıyla doluydu. Cümlesinin elleri dert görmesin. ‹nancımızda onlar hep ibadet halinde kabul edilir.
Bundan 12 sene önce bedenlerini Madımak’ta bırakıp aramızdan ayrılanların ruhları, Avusturalya’daki bütün cemevlerinde birer çıra gibi yanıp, karanlığı parçalıyor, etrafa aydınlık saçıyor. Avusturalya’daki Aleviler, her yıl 2 Temmuz geldiğinde cemevleri çevresinde toplanıp, anma etkinlikeri yapıyorlar. Bu duyarlılığın verdiği cesaret ve bilinç Sidney’dekiler başta olmak üzere bütün Aleviler’i tek ses yaptı ve Sivas katliamında parmağı olan Temel Karamollaoğlu’nun vereceği konferansları iptal ettirdiler.
Melborn, Dandennong, Mildura ve Sidney’de gördümki, Aleviler inançlarını unutmuyor, her gittiği yere de taşımak istiyorlar. Bundan 40 sene önce bu kıtaya Anadolu’dan gelen değişik uluslardan insanlar ve çocukları bir çatı altında çalışıyorlar. Kürt kökenli Aleviler’in bir kısmı, oradaki Kürt derneklerinde çalışmaktadırlar. Ancak, karşılıklı iyi ve sıcak ilişkiler içerisindedirler. Birbirlerinin etkinliklerini destekleme ve karşılıklı ziyarette bulunma ortamı yaratılmıştır.
Burada Sarız, Koçgiri, Dersim, Erzincan Kürt Alevileri çoğunlukta olmasına karşın, Türkiye’nin her bölgesinden Alevi’ye rastlamak mümkündür.
Yoksul ve işsiz kalan Aleviler, atalarının yurtlarından kopup, başka diyarları yurt tuttular. ‹nançlarından ödün vermeden, özgürce yaşıyorlar oralarda. Maddi durumları da gayet iyi. Çocuklarının biyük bir kısmı eğitim almış, bir kısmı ise çoktan iş hayatına atılmış. ‹ngilizce’yi yeterince bilmemek birinci kuşağın işini biraz güçleştirmiş. Genç kuşak ise ‹ngilizce’ye son derce hakim ve doğdukları yerleri vatan kabul ediyorlar. Almanya’da olduğu gibi.
Cemevleri inanç boyutunda bütün hizmetleri sunmaya çalışıyor. Personel sıkıntısı Avrupa’daki derneklerimizde olduğu gibi orada da mevcut. Her yerde, kültürümüzü ve ibadetimizi gösterip gençlere öğretecek kadro bulunamayabiliyor. Tüm bunlara karşın yöneticiler olanakları zorlayarak semah ekipleri oluşturmuş, 12 hizmet görevini yerine getirecek elemanları yetiştirmişler. Gönüller bir olduktan sonra erkan yerine geliyor.
Hakk’a yürüyen bir can orada defin ediliyor. En uygunu da budur. Cenaze ve defin hizmetleri Aleviler’in kendilerine ait mekanlarında yerine getiriliyor.
Cemevlerinin yapılması kendi aralarındaki dayanışma ruhunu da geliştirmiş.
Melborn’da, post dedesi Mehmet Baba’nın yürüttüğü Abda Musa Cemi’nde salon gençlerle birlikte tıklım tıklımdı. Cemevi ile dayanışma için ayrılan 60 kurban yalnızca 6’sı kesi
