gönderen Yol Askina » 12 Mar 2010, 23:47
Sevgili Keko can bizler size Edepli bir sekilde kendimizi ifade etmeye calistik.
Uslup olarak kimseye ne ulan ile nede baska sekilde ifade etik lütfen citi bir sekilde tartismak isterseniz uslubunuza diket edin.
Bizler her hangi bir Kaffe sohbeti yapmiyoruz,yapmakta istemeyiz can sizler istiyorsaniz size diyecek bir sey bulamiyorum.
Bakin bizler Bin yilardir Alahi elestiriyoruz ki???bakin harabi ne demis ilk önce kisa bir örenk vereyim.
Daha Allah ile cihan yok iken
Biz anI var edip ilan eyledik
Hakk'a hiçbir layik mekan yok iken
Hanemize aldIk mihman eyledik
Kendisinin ismi henüz yok idi
Ismi söyle dursun cismi yok idi
Hiçbir kıyafeti resmi yok idi
Şekil verip tıpkı insan eyledik
Allah ile burda birleştik
Nokta-i amaya girdik birleştik
Sirr-i Küntü kenzi orda söyleştim
İsmi şerifini Rahman eyledik
Aşikar olunca zat ü sifatı
Kaan dedik var ettik bu semavati
Birlikte yarattık hep kainati
Nam ü nişanını cihan eyledik
Yerleri gökleri yaptık yedi kat
Alti günde tamam oldu kainat
Yarattık içinde bunca mahlukat
Erzakınıi verdik ihsan eyledik
kalsinki Hirsitiyan Misyoneri Erdogan Cinari elestirmeyelim,Siz bir 30 yil daha gecse anlamayacaksiniz can .
Bakin Güfrani ne demis Erdogan Cinardanmi ögrenecegiz Yolumuzu Yolagimizi,Pir lerimiz ne Demis bakin .
Katra idim ummanlara karıştım
Kaç bulandım kaç duruldum kim bilir
Devre edip alemleri dolaştım
Bir sanata kaç sarıldım kim bilir
Bulut olup ağdığımı bilirim
Boran ile yağdıgımı bilirim
Alt'anadan doğduğumu bilirim
Kaç ebeden kaç soruldum kim bilir
Kaç kez gani oldum kaç kere fakir
Kaç kez altın oldum kaç kere bakır
Bilmem ki kaç katip ismimi okur
Kaç defterde kaç dürüldüm kim bilir
Bazı nebat oldum toprakta sürdüm
Bilmem kaç atanın sulbünde durdum
Kaç defa Cennet-i alaya girdim
Cehenneme kaç sürüldüm kim bilir
Kaç kez alet oldum elde bakıldım
Semadan kaç kere indim çekildim
Balçık olup kerpiç kerpiç döküldüm
Kaç bozuldum kaç kuruldum kim bilir
Dünyayı dolaştım hep kara batak
Görmedim bir karar bilmedim durak
Üstümü kaç örttü bu kara toprak
Kaç serildim kaç dirildim kim bilir
Güfrani'yim tarikatım boş değil
İyi bil ki kara bağrım taş degil
Felek ile hiç hatırım hoş değil
Kaç barıştım kaç darıldım kim bilir.
Bakin size birde farkli elestirel bir yaziyida Hasan Harmancidan Vereyim demeki siz alinti yapmisiniz kisada olsa bir de ben vereyim.
Yaşamın kıyısında toplumların çelişkileri ve öteleştirilme dürtüleri önemli bir sorundur. Önasya, Mezopotamya topluluklarının tarihi ise bu anlamda açık bir karmaşaya sahiptir. Bu karmaşaların önemli bir nedeni de inançların propaganda- anti propaganda bombardımanı ile din devletlerinin her şeye egemen olmasıdır. Ne yazık ki bu ehveni şer dünyada çok çeken topluluklardan biri de Bâtınîlerdir. Aleviler, bu topluluk dünyasında her yeni yaşam ilişkisinde, iktidar göstergesinde yeniden tasarlanan, tecdit – iktidar ilişkisini yaşam biçimi sayan bir özelliğe sahiptir. Modern çağımızda sorunun hüküm sürüşü devam etmektedir. Bu hükmün önemli belirleyicileri artık Alevilerin kendisidir. Bu belirleyicilik içinde Alevi felsefesinin eleştiri dünyası karmaşaya boyun eğmiş, sorgulamayı durdurmuş ve unutmuş durumdadır.
Bu nedenle Ünsal Öztürk’ün bu ikinci kitabı (birinci kitap: Alevilerin Büyük Sırrı)Alevilerin saplantı haline getirmelerini ve neredeyse tartışmadan ön yargılı kabuller oluşturmalarına ya da zevkle örerek içine girmeye çabaladıkları kozayı yırtmaktadır. “Yalanlar ile Gerçekler” alt başlığı ile yayınlanan “’Gizli Bilgilerin Sahipleri’ ve Aleviler” kitabı bu yöndeki kurguların sorgusuna açılan bir kapıdır. Şimdi gerçeklerden öte sorgularla karşılaşacaksınız. Korkmayın, sezdirmeden, sorgulamadan önünüze sürülen hikâyelerden kurtulmak o kadar zor değil. Bunun için “Yalanlar ile Gerçekleri” ayırt etmek için toplu bir özeleştiri gücüne sahip olmanız yeter.
Öztürk, bu çalışmasında öncelikle son zamanlardaki “Işık”çı arayışlara köken yaratmaya çalışanların yarattığı “karmaşa” ile çarpışıyor. Bunun için kolay bir yol seçmiyor. İlişki kurulmaya çalışılan kavramların kaynaklarına ve topluluklara, ilkelere, bilgeliklere, yasal kitap ve öğretilere yer veriyor. Yani öyle ne bilinmeyen kaynaklardan “sır”lar öne sürüyor ne de kimliklendirilmemiş düşüncelerden yola çıkıyor.
Her Din Aleviliğe mi Çıkar
Ünsal Öztürk, bazı yazarların Alevilere kaynak kültür olarak ele aldığı Sabiîleri, Essenileri, Paulikienleri, Bogomilleri, Katharları, kült ve inanç ekseninde yeniden tartışmaya açıyor. Alevilerin bu topluluklarla bir ve aynı sayılmalarına veya “yol”ları neye dayanarak nasıl birleştirdiklerine dikkat çekiyor. Bu yetmiyor, iddiacıların “diyet”ini ödemesi için de ilkesel karşılaştırmalar yapıyor. Aslında Öztürk bir felsefeci değil, ancak Alevi felsefesini ve bilgelerini iyi bilen, Aleviliğin fizik-metafizik karşısında nerede durduğuna dikkat eden bir yazar. O, Hak yolunun, Tevrat, İncil ve Kuran kaynaklı bakış açılarıyla Aleviliğin örtüşmeyecek yasa ve yasaklarını karşılaştırıyor. Örneğin: “Eğer elin günah işlemene neden olursa, onu kes. Tek elle yaşama kavuşman, iki elle sönmez ateşe, cehenneme gitmenden iyidir.” Sizce de bu bir Alevi yasası olabilir mi?
Alevilere temel kaynak olarak gösterilmeye çalışılan yukarıdaki öğretilerin bu nitelikten çok uzak olduğunu örneklerle gösteren Öztürk’ün bu konudaki belirlemelerinden biri, Eseniler ve Alevilik konusunda. Yazar bunu bir yasayla dile getiriyor; “Alevi anlayışına benzer yanlarını, aykırı yanlarını tartışmadan, söz konusu anlayışları ve hareketleri Alevi olarak kabul etmek bilgi teorisine terstir.” Aleviliği bilmek bazı kavramları yerli yerinde kullanmayı gerektirir. Bu alanda yapılan tasarruflardan birisi de, çeviri yanlışları yanında bazı kavramların Aleviliğe uymamasına karşın tahrifata uğratılmasıdır. Önceleri bu Osmanlıca vs. çevirilerde yapılıyordu. Bu kısmen aşıldı, şimdi ise günlük dillerimiz arasına giren Batı dillerinden çevirilerde bu örnekleri görüyoruz. Önceleri buna gerek duymuyorduk. Artık bu çeviri tahrifatları “dibe vurduğu” için inandırıcı olmuyor. Üstelik bu çeviriler hem komikçe yapılıyor, hem de zorunlu olarak asıl metni inceleme ihtiyacını ortaya çıkarıyor.
“Işık”ın Kırılması
Yazar sık sık yaratılmaya çalışılan kafa karışıklıklarıyla beraber, bunları yapmadan önce farklı inançların Alevilikle kurulmaya çalışılan bağının olmazlarını dile getiriyor. Bunun yanında özellikle bazı Alevi yazarların alıntı yaptığı kaynaklar üzerinde zaaflı yorum ve çarpıtmaya gittiği yönündeki eleştirilerin dikkate alınması gerekir. Ayrıca eksik kaynak ve belgesiz bilgiler aracılığıyla Aleviliği daha sağlam ve “kadim” bir uygarlığın tohumları olarak gösterme çabası, Aleviliği belirsizliğe ve başka bir “kan”ın ve katliamın filizleri arasına sermek gibi bir durum yaratıyor. Yapıcı ve güçlendirilmiş yanları kullanılan topluluklar ile Aleviler arasında kurulan sıkı bağ, aslında Aleviliği tüketmek ve boğmaktan başka bir işe yaramıyor. Bu amaçla üretilen çarpıtmalardan birini Öztürk şöyle dile getiriyor: Her taşın altından Esseniler çıkıyor. Essenilerin kim olduğunu Sean Martin’den tekrar alalım: “Ölü Deniz’e yukarıdan bakan Kumran mağaralarında yerleşmiş bulunan radikal bir Yahudi grup.” … “cümleyi şu şekilde yazsak, okur ne der acaba: Aleviler, henüz Roma Kilisesi dinin baskın aracı haline gelmeden önce kendilerini Hıristiyanlığın ilk aşamalarına dayandırıyordu…”… “kökenleri ve düalizmin ne olduğu konusunda hiçbir görüşe sahip değildir. Ortak düşünceleri hiçbir şey yok iken Mu adı verilen “Işık Dini”nin, yani “Güneş İmparatorluğu”nun var olduğunu, Atlantis’ten kaynaklandığını; tüm dinlerin ser çeşmesinin, asıl kaynağının da Mu dini olduğunu düşünüyorlar. Bunlar Masonik anlatımlardır… Aleviliğin bütün dinlerin ser çeşmesi, asıl kaynağı olduğu söylense de söz Müslümanlığa geldiğinde şiddetle karşı çıkmaktadırlar. Onlara göre konu şu şekilde özetlenebilir: “Alevilik Müslümanlığın dışındaki bütün dinlerin ser çeşmesidir!”
Yazar, “ışık” çı anlayış olarak ileri sürülebilecek yeni iddiaları ise akıcı diliyle şöyle yanıtlıyor: “Aleviliği araştıran kişilerin her “Işık” sözcüğünü gördüğünde, “İşte bunlar bizimkilerdir”, bize de “ışıkçılar”, “ışıklar”, “ışık taifesi” deniyor diye ortaya atılmamaları gerekiyor. “Işık,” ezoterizmin konuşulduğu bütün coğrafyalar için geçerli bir sözcüktür.” Bu tür ütopik arayışlar aslında “yarım aydın” şekillenişine örnek oluşturuyor. Bundan sakınmak ve ayrımları iyi koymak gerekiyor.
Alevilerin kendi dışındaki kültür ve inançlarla bağlantı kurması veya köken arayışına girmesi durumunda önemli bazı noktalara önem vermesi gerektiğine dikkat çeken Öztürk, basit sorgularla hesaplaştığı algılayışların, bütünü görmemesinden veya yadsımasından yakınıyor: Örneğin Esenniler ve adı geçen diğer inanç ve öğretilerde öne çıkan bazı ilkelerin Alevilerde asla olamayacağını gösteriyor: “Bu anlayış yanlıştır. Eleştirilmesi gerekir. Alevilerin evlenmeme, içki içmeme, et yememe gibi anlayışı yoktur! Eskiden musahibi olmayan mürşit de, pir de, dede de, talip de yoktu. İçki konusunda da bir sıkıntı yoktur; Aleviler kurban da keser, et de yer…”
Yazar çalışmasını Aleviliği tanımlama ve tarihsel olarak “atalar kültü” formasyonu kurmaya çalışanların yanlışlığını birebir örtüştürme olarak görüyor ve bu bakışları yargılıyor. Kaynak kültürler başka, bu kültürlerden beslenmek veya etkilenmek başkadır. Alevi yazar ve araştırmacıların son zamanlarda yeni bir tarih ve Alevilik bilinci yaratma çabalarındaki “deneme” sorunlarının Aleviliği kirletmeye ve yanlışa taşımaya yöneldiğini, yanlış kavram ve ezoterik algılayışların Alevilik dünyasında cirit attırıldığını belirtiyor. Bu durum daha çok inançların temel göstergelerine inmeden yanlış sonuçlara varılmasına yol açtığı iddiasında. Bu noktada Alevilerin asla kabul edemeyeceği ilkelerle karşılaştırılınca müdahale zorunlu hale geliyor. Bunlardan biri de “yaratılış” düşüncesidir. Alevilikte “yaratılış” değil, “varoluş” söz konusudur. Öztürk bu noktada yanılanları bir yandan deşifre ediyor, bir yandan da yanıtlıyor: “İncil ve Tevrat’ı önceleyen düşünce ve inançlarda mutlak olan şey Tanrı’nın yarattığıdır. Alevilikte ana yolundan başka dünyaya gelme” söz konusu değildir.
Gerçekten de hem diyalektik ve Darwinist ekollere yakın olacaksınız ve yaratılışçı yollarla Aleviliğe “kaftan” biçeceksiniz. Bazı yanılsamalar kabul edilebilir. Ancak, “öz” konusundaki sıkıntı, Alevi kimlikli yazarlarla, yaratılışçı teologlar arasında sınır bırakmayacak kadar bu alanı zorluyor. Bunu bilmelerine ve çalışmalarında işlemelerine karşın, aynı yazarların yine de “yaratılış”çı düşüncelerle Aleviliğin kuramlarını yan yana getirmeye çalışmaları ilginçtir. Yakın zamanlarda bu yönde “kafa karıştırıcı”, ancak, ilke ve sentez dışı çalışmalarıyla öne çıktığını gördüğümüz Erdoğan Çınar’a eleştirileri biçimsel olmaktan kurtulup karmaşanın yarattığı vehamete yönelmektedir. Gerçekten sormak gerek, ayakları üzerine oturtmak için Adem ile Havva öykülerine mi taşıyacağız Aleviliği, yoksa Naciye ile Naci’ye; Gürüh-u Naciye mi?
Öteki Kan
Alevi yazarlar arasında çok fazla tartışılmadan uzak tutulan bu düşünce, Öztürk’ün dikkatinden kaçmıyor ve Çınar’ın çalışmalarının Aleviliği derinleştirmek yerine, taşıdığı küçümsenemeyecek “yanılgı”ların resmini göstermekte. Bu bir hesaplaşma olarak algılanmamalı. Aleviliğin taşınmaya çalışıldığı sınırların zorunlu duruşlarının yeniden tanımlanmasının şart olduğu ortaya çıkıyor. Deneme amaçlı çalışmaların bile bu çizgileri gözetmesi ve tek tanrılı ideolojik aygıtlardan uzak kalması gerekiyor: “Erdoğan Çınar’ın kendinden geçerek Alevilere benzediğini iddia ettiği Essenilerin “Arınma Törenleri”nde okuduğu dualardan da alalım: “Orada, İsrail’in Tanrısı’na şükredecek. Şöyle diyecek: Sana, İsrail’in Tanrısı’na şükürler olsun. … bayramında Senin huzurunda duruyorum …” en tartışmalı konulardan birisi olan “ay” ve “güneş” kültüne ilişkin farklı bakış açısının görülmemiş olması şaşırtıcı: “Size verdiğim kentlerden birinde, ister kadın ister erkek olsun, sizin aranızda yaşayan biri antlaşmamızı bozup, benim gözümde yanlış olan bir şey yapar; gidip diğer tanrılara tapınır, onların ya da güneş ya da ayın önünde eğilirse ve siz bu olaydan haberdar olursanız, durumu dikkatle araştıracak ve inceleyeceksiniz. İsrail’de böylesi tiksindirici bir olayın yaşandığı doğrulanırsa, bu kadını ya da erkeği alacak ve onu ölene dek taşlayacaksınız.” Alevileri Esenni bir kökene sahip iddiası ile yapılan çalışmaların bu Tevrat düşüncesine taşınan noktalara daha fazla açıklık getirmesi gerekiyor.
Tek tanrılı dinlerin teolojik duruşuyla Alevilere çözümler üretmeye çalışmanın altından çıkılamayacağını gözler önüne serilmesi aynı zamanda bu dinlerin tüm “öteki”ler üzerinde yarattığı katliam, adaletsizlik ve kan damlalarını da gözler önüne seriyor. Bu koşullarda yine bu dinlerle ortak köken ve teoloji aramaya kalkmak, bu çabaların bir amacının da Alevileri farklı din ve resmi kitapların kulvarında yüzdürmeye sürüklemek olmuyor mu?
Her ışık kavramıyla Alevilikteki “ışık”; nur anlayışının birbirine karıştırılmasının tehlikelerine de dikkat çeken Öztürk, bu yöndeki iddiaları da çalışma boyunca işliyor: “Esseni belgelerinde, emrinde acımasız savaşçıları olan Tanrı tarif edilmektedir. Onlar katil tanrıyı “Işık” olarak anlıyor. Katil Tanrı anlayışını savunmak aynı zamanda Hakk Erenlerine de hakareti içeriyor. Zira Hakk Erenleri’nin “Tanrısı” hiçbir zaman kandan, katliamdan, ganimetten söz etmemiştir. Hakk Erenleri’nin Yol’u sevgi üzerine kurulmuştur. Savaşçı, katil bir “Tanrı”ya sahip değillerdir.”
Öztürk, çalışmasında: “Hakk Erenleri’nin kadimde de çağdaş görüşlere sahip olduğu, Işık Âlemi olarak iyilik ve doğruluğu anladığı, ortakçı bir toplumun üyeleri olduğu anlatılmıştır. Hakk Erenleri’nin düalist olmadığı vurgulanmıştır. Aynı zamanda pek çok düalist akımda bolca var olan, dünyayı düşmüş bir ışık varlığına yaptıran akımların düşünceleri olan asketizm, yani cinsellikten uzak durma, evlenmeme gibi saçma düşünceler eleştirilmiştir. Evliliği zina olarak gören, üremeyi reddeden ve et yemeyen, içki içmeyen grupların Alevi olarak gösterilmesi kesin bir dille reddedilmelidir.” diyor. Bu çabaların amacının gelmesi gereken yer ise :”Hakk Erenlerinin Yol’u”dur. “Yol, dede ve talip ilişkisi üzerine kuruludur. Dede ve talip olmaz ise Yol yoktur.” Yıllardır tartıştığımız ancak ana kaynaklarına el sürmediğimiz kitaplar ve yan sır kitaplar karşısında Öztürk’ün yaptığı şey; Aleviler başta olmak üzere, bu alanla ilgilenenlere sağlıklı bilgiler vermek, yalana ve yanlışa karşı çıkmaktır.
Umarim yukaridaki Elestirel yaziyi algilarsiniz sizin de belirtiginiz gibi her okudugunu algilamakta zorluk cekerseniz bizler size yardimci oluruz,Dilimiz döndükce.gerci size ayiracak 30 senemiz de olmasa umariz 30 günde algilarsiniz.
Alevilik nice bedel ödemis can Aleviligi yapilacak en böyük hakret sayeriz alevilik son bes yilda erdogan cinarin sayesine tartisilir hali almasi demek .Gercekten Yolumuza yapilacak en büyük Hakaret sayariz,sizin Savundugunuz Erdogan Cinar Simdiye kadar nerdeydi,Emekli olduktan sonrami aklina geldi Aleviligi.
Halaci Mansura,Nesimiye,Yunusa,Pir Sultana ,Vede nice bu Yolda Bedel Ödemis Pirlere Yapilacak en büyük Hakaret sayeriz ,Seyit Rizaya ,böklüceye,Bedretine,Nice bedel ödemisiz bizler .Yolumuz ugruna keko her türden isbirlikcilerden ,Yobazlardan,Fasistlerden,Ihanetcilerden,Yolumuzun Pirleri agir bedeler vermis,simdi erdogan cinardan ögrendik bizler bunlari.Alahi bile yerden yere furan ,Gerektiginde Enel Qakk diyen erdoganmi yoksa derisi yüzülen Yolunun Ugruna bedel ödeyen Nesimimi,Yoksa Yolu ugruna idam sehbasina ipi bogazina takan Pir Sultanmi.Bizim Pirlerimizi Yok Silvanos imis kiliseyi Alevi ocagi diye tanitan sahtekar erdogandanmi ögrenecegiz keko can.Demeki silvanos imis versinene bir kactane Kilise ci Erdogan cinar silvanos pirinden bir kac örnek. Bakin size bir kac adres vereyim gerci 30 yil beklemenize gerek kalmayacak erdoganin anlatigi Hati lerle lüvilerle ,Bogomillerle ,Katarlarin .Essenlilerin ,kimoldugu konusunda Yutubeye girin örda cok örnek göreceksiniz ,kiliseci erdogan kimden alinti yapmis bir bakin,hee Sunu Derseniz bizler 30 yildan fazla müslüman hikayeleri dinledik bir 30 yilda Hiristiyan olak diyorsaniz size diyecek bir sey bulamiyorum.
Bakin size bir 30 yilda bu makale icin zaman harcayin ne demek istemis sevgili Ünsal Öztürk,Aleviligi kimse yok su dine bu din derse karsinda bizleri bulur can hic bir dolduramaz ne islam nede hiristiyanlik nede ilk cag hiristiyanligi,muhamet katil ise musa kim vede digerleri ,biz Yolumuzu carptirilmasini kimse müsade edmiyoruz . son olarak size birde
1- Alevilik mezhep midir?
Aleviligin mezhep Siilik, Caferilik(Sözüm ona islamin Batini yorum imis) gibi Islam mezhebi oldugu yondeki tartismalara hepimiz tanik olmusuzdur. Hepimiz buna bir seyler soylebilmiszdir. Bakin bu soruyu Nesimi'de duymus ki kaç yuzyil once oda evap, veriyor gulumseyerek hocaya.
2- Sorma birader Mezhebimizi
Biz Mezhep bilmeyiz YOLumuz vardir
Cagirma meclisi riaya bizi
Biz serbet icmeyiz Dolumuz vardir
(Nesimi)
Islamda, Siilikde, Caferilikde birebir yasaklanan, Haram sayilan, içilmeyen, içenle konusulmamasi grekdigi soylenilen sarap aleviler'in ayin'i cemlerine bile girebilmisidir, ne garip. Bakin canlar Hatyi nasil bir cevap vermis.
3-
Sen Münkirsin sana haramdir Bade
Bekle ki icesin öbür dünyada
Bahs acma Harabi bundan ziyade
Cünkü bilmez haram ile helali..
Dolularimiz Dolu,gönüllerimiz gani ola
Ictigimiz Dem ler ab-i Kevserden ola
Icenlere ask-i Ilahi,icirenlere delil ola.
4-
Yardimcimiz Sah-i Merdan Ali ola
gerceklerim demine,devranina hüü.
5- -Alevilikde TANRI-INSAN iliskisi;
Alevilik'deki Tanri-Insan iliskisi Islamin Allah-Kul iliskisi ile çatisir. Bu fark Mars ve dunya arasindaki uzaklik farkindan daha yuksekdir. Alevilikde Tanri, insan içindedir. Tanri bilinmeyen, gorulmeyen, dusunulemeye, elesdirilemeyen, tum bilinmezliklerin biliniri degildir. Tanri devreler ile gelisip kamil insan olma mertebesine girmis insanlarin kendileridir. Burada insana tapinma yok. Burada bilinen Tanrinin o insan içindeki yansimasina, olusuna tapinma var.
Dogmadan dedin Asa Adem diye
Sen ezelden beni asi yazasin
Doldurasin alema avazesin
Yunus Emre
Kildan köprü yaptirmissin
Gelip kullar gecsin deyü
Hele biz söyle duralim
Yigit isen gec a tanri
(Kaygusuz Abdal)
Daha Allah ile cihan yok iken
Biz onu var edip ilan eyledik
Hakk a hicbir layik mekan yok iken
Hanemize aldik mihman eyledik
(Harabi)
Ali evvel Ali ahir, Ali batin Ali zahir
Ali tayyip Ali tahir, Ali göründü gözüme
Ali candir Ali canan, Ali dindir Ali iman
Ali rahIM Ali RAHMAN, Ali göründü gözüme
(Hilmi Dede)
Insan HAKDA hak INSANDA
Ne ararsan bak INSANDA
Cok marifet var insanda
Mademki ben bir insanim
TevRATI yazabilirim
Incili DIZEBILIRIM
KUR ani COZEBILIRIM
Mademki ben bir insanim
Daimiyim harap benim
Ayaklarda turap benim
Ask ehline SARAP benim
Mademki ben bir insanim.
(Daimi)
Dünyaya getiren olmuşsun Ata,
Yarattın mazlumu zalim mukadderata.
Zalimi, zorbayı verdin azata,
Cefayı çekene lazım değilsin.
Ali´ye Zülfikâr verdir kırdırdın,
Allahın emri diye emirler verdirdin.
Helalı, haramı kendin yedirdin.
Senden gelen bal olsa zehir olur lazım değilsin.
Ali´nin emeklerini verdin suya,
Kurban olayım o güzel boya.
Ebu Cehil gibi düşersin kuyuya,
Çikaran yoktur, lazım değilsin.
(Baskoylu Hasan Efendi)
Yücelerden yüce gördüm erbabsin sen koca Tanri
Alim okur kelam ile sen okursun hece Tanri
Erligi ile anilir filan oglu filan deyü
Anan yoktur atan yoktur sen benzersin piçe Tanri
Kildan köprü yaratmissin gelsin kulum geçsün deyü
Hele biz söyle duralim yigit isen geç e Tanri
Garib kulun yaratmissin derde mihnete katmissin
Ani aleme atmissin sen çikmissin uca Tanri
Kaygusuz Abdal yaradan gel içegör su cür'adan
Kaldir perdeyi aradan gezelim bilece Tanri
(Kaygusuz Abdal)
Bunlarin hangisini sizin Kiliseci erdogan cinar demis keko can,sizi size burakalim artik umarim uzun olmasindan dolayi bir 30 yilda buna harcamasiniz can.
Yolunuz acik olsun QIZIR YOLDASINIZ HAAK YARDIMCINIZ OLSUN .Yol Askina
